Recensie – Elbow heeft nog altijd niet de status die je op basis van de muziek misschien zou verwachten. In de relatieve luwte brengt de band dan ook gewoon een volgend album uit, The Seldom Seen Kid genaamd. De echte liefhebber van de betere popmuziek weet dan al genoeg.
Elbow is zijn eigen kwaliteitskeurmerk. Knappe popsongs met een licht alternatief randje is het handelsmerk, met een hoofdrol voor de zang van frontman Guy Garvey. Op The Seldom Seen Kid is dat niet anders, serieuze songs die door merg en been kunnen gaan, maar waar nog meer dan op de drie voorgangers het echte popgeluid naar de achtergrond is verdwenen en de inventiviteit de boventoon voert. The Seldom Seen Kid is daarbij geen gemakkelijk album geworden en is ook wat minder toegankelijk dan eerdere albums. De stemming is redelijk pessimistisch zonder al te serieus te worden, het is dan ook ontstaan met ongetwijfeld wijlen Bryan Clancy (bevriende songwriter) in gedachten, het is ook aan hem dat het album is opgedragen.
Onterecht werd men in het verleden regelmatig vergeleken met bands als Coldplay of Saybia, maar Elbow is vooral eigenzinniger dan genoemde bands, zonder dat de muziek ontoegankelijk wordt. De melancholie en slepende opbouw van nummers zorgen meer dan eens voor kippenvelmomenten. Zo is er het prachtig bezwerende ‘The Bones Of You’, dat herinneringen oproept aan Radiohead ten tijde van OK Computer. Bijna alle nummers weten je op één of andere manier te raken, één van de hoogtepunten is ‘Weather To Fly’, dromerig en melancholisch tot in de punten van je tenen. Het experimentele ‘The Fix’ (duet met Richard Hawley van oa:Pulp) is enigszins een vreemde eend in de bijt, maar wel een zeer smakelijke eend. Een prachtig duet op een muzikaal broeierige achtergrond.
Het uitblijven van hits en succes maakt van Elbow een band die niet ten onder kan gaan aan torenhoge verwachtingen. Met elk nieuw album komt het vijftal uit Manchester ook verder te staan van de grootse stadionrock, waar nog wel eens mee geflirt werd op de eerste twee albums. Vorig album Leaders Of The Free World liet al een band horen die zijn heil meer en meer zoekt in muzikale verfijning en diepgang, veel meer dan een band die angstvallig zieltjes probeert te winnen. The Seldom Seen Kid gaat verder op die voet en laat een band horen die weliswaar nog altijd groots en bombastisch kan klinken, maar waarbij het raffinement en de verfijning steeds meer bepalend is.
De elf absolute groeibriljanten die langzaam maar zeker tot je doordringen en waarin zoveel valt te ontdekken bewijst dat Elbow een band is die op zijn terrein op eenzame hoogte staat. Het album loopt over met ideeën en de ene song is nog sfeervoller dan de andere en de stem van Garvey blijkt van unieke klasse te zijn. Bijna elke song kent weliswaar ongeveer het zelfde tempo en zelfde stramien qua slepende opbouw, maar toch lijkt geen enkele song op elkaar. En hoe clichématig het ook mag zijn, maar dit is de ultieme groeiplaat. Al met al moet ik toch concluderen dat dit één van dé platen van 2008 is.
Gelieve rekening te houden met de volgende richtlijnen:
Lees de volledige voorwaarden voor het reageren op
http://www.denhelderactueel.nl/info/reageren/
Reacties die niet voldoen aan deze voorwaarden, kunnen worden gewist door de redactie. Personen die zich herhaaldelijk niet aan de regels houden, kunnen worden uitgesloten van de mogelijkheid tot reageren.
Een eigen afbeelding bij uw reactie? Kijk voor informatie op http://nl.gravatar.com
nu.nl – Algemeen
Diederick Duck
10 september 2008 at 10:13
Geweldige plaat inderdaad, en live klinkt het al net zo goed. Het optreden op Lowlands was het mooiste die ik gezien heb op deze editie van het festival.
Heldenaar
10 september 2008 at 18:54
Zeker geen verkeerde plaat!! Bedankt voor de tip en recensie Frank!