Den Helder – Het is geen onbekend verschijnsel: broodfotografen uit het verleden die, door hun werk, de geschiedenis op onschatbare wijze van dienst zijn geweest. Ze hadden nogal eens problemen met het weergeven van de namen van de objecten, die ze meenden voor de lens te moeten plaatsen.
Zo zullen niet veel mensen de naam ‘Ankerbrug’ kennen, voor deze inmiddels al jaren geleden gesloopte brug. Kennelijk werd er, zoals dat heet, een link gelegd met de naam Ankerpark. Maar hoe het ook zij, deze overzichtsfoto brengt, naast de op de kaart genoemde onderwerpen, een pittoresk stuk van dit toch wel heel wonderlijke park in beeld. Duidelijk valt te zien wat er zich in deze omgeving allemaal afspeelde en tevens wordt ons nog een heel bescheiden doorkijkje naar het Nieuwediep gegund.
Gemotoriseerd verkeer ontbreekt geheel en al. De brug kon trouwens geen zwaar verkeer verwerken, zoals uit het bij de oprit geplaatste verkeersbordje kan worden opgemaakt. Opvallend is toch wel de degelijke wijze waarop onze brug werd beschermd tegen ongewenste aanrakingen. Menigeen zal op de hier getoonde plaats hebben moeten wachten, wanneer de brugwachters hun werk rustig en weloverwogen verrichten. Gelukkig hadden de mensen in die jaren soms nog wel wat tijd over, het was allemaal minder gehaast dan vandaag de dag.
Overigens zien we links op de foto de Franse Magazijnen die deel uitmaakten van de Marinewerf, het rechtergedeelte is in juni 1940 gebombardeerd. Na de oorlog zijn de restanten van die gebouwen afgebroken en hebben ze op de fundamenten van de Franse Magazijnen de inmiddels ook al weer gesloopte Bewapenings Werkplaatsen gebouwd.
Onlangs heb ik het terrein eens goed bekeken en mogen vaststellen dat men een hele klus had om de fundamenten van de voormalige BW uit de grond te krijgen. Niet vreemd, want die waren nog uit de tijd van Napoleon!
Gelieve rekening te houden met de volgende richtlijnen:
Lees de volledige voorwaarden voor het reageren op
http://www.denhelderactueel.nl/info/reageren/
Reacties die niet voldoen aan deze voorwaarden, kunnen worden gewist door de redactie. Personen die zich herhaaldelijk niet aan de regels houden, kunnen worden uitgesloten van de mogelijkheid tot reageren.
Een eigen afbeelding bij uw reactie? Kijk voor informatie op http://nl.gravatar.com
nu.nl – Algemeen
Ed Schotman
11 april 2010 at 09:17
Het wordt tijd dat op deze plek weer een brug terug komt zodat iedereen weer over de haven kan gaan wandelen of fietsen, maar ook hier heeft de politiek de laatste beslissing en gezien er een contract afgesloten is met de Scheepswerf kan dit nog heel lang gaan duren voor dat dat gebeurd of men moet met een grote zak geld over de brug komen om het dok te verplaatsen maar dat zie ik niet zo gauw gebeuren.
Maar mocht het zo zijn dat er weer in de toekomst hier een brug wordt gebouwd. Is een ding zeker het straatje tussen de Zuidstraat en de Binnenhaven hoeft men niet van naam te veranderen kan gewoon blijven zo als het is “De Nieuwe Brugstraat”.
Ed Schotman
sjoerd
11 april 2010 at 11:51
ja ed dat zou erg mooi wezen maar gezien dat deze gemeente alleen maar op de verkeerde dingen bezuinigt en maar stadparken aanlegt,denk niet dat dze brug er zal komen.
Selma
11 april 2010 at 11:52
Mijn droom: De Ankerparkbrug. Daarover gingen wij altijd naar Ome Toon in zijn kiosk om wat ijs of snoepjes te halen. Of om op het voetbalveld te spelen. Daarachter had je “de balken”, een soort houtopslagplaats, volgens mij oude meerpalen ofzo. Oh mijn geheugen. Ik heb het dan ook over meer dan 40 jaar terug. Wij gingen dan naar de visafslag een paar visjes halen en een vuurtje maken tussen de balken. Je at ze niet eens op maar het ging om t idee. Je kon ook heel leuk spelen bij het gebouw van t loodswezen tussen de boeien. Ook had je toen de firma Stoel aan die kant zitten met een levensgrote berg wit zand. Dat was ons persoonlijke strandje en zwemmen in de binnenhaven. Totdat er 1 of andere rattenziekte werd geconstateerd en toen mocht het niet meer. Via de Ankerparkbrug gingen we ook altijd naar het gebouw van , volgens mij, het NIOZ daar was Ome Jo Blok de roverhoofdman, daar stonden allemaal grote betonnen bakken met zeevissen voor onderzoek. Als kind mochten wij daar gewoon naar binnen lopen om te kijken. En dit alles via de Ankerparkbrug, mijn droom. Ik hoop dat ie ooit nog eens terug komt.
Selma
11 april 2010 at 12:26
En…………………niet te vergeten, ik ben op het Ankerpark geboren, naast de zeevaartschool.
kramer
11 april 2010 at 12:40
Selma , dit komt nooit meer terug , ik haalde altijd gerookte paling bij Smit de brugwachter ,
hij rookte zelf in ‘n oude houten ton , met natte aardappelzakken en niet te vergeten ; beukenhout mot.
laat het bij ‘n droom blijven , het leven wacht niet.
vlakbij de zeevaartschool woonde ook toen der tijd de familie ; van Zadelhoff !
Selma
11 april 2010 at 13:16
Kramer- Kende je de fam.van Wallenburg, die woonden in dat grote huis op de hoek met dat anker in de voortuin. Of de fam.Laagland en de fam.Philipsen die woonden daar toen allemaal en natuurlijk Visser van de scheepswerf.
kramer
11 april 2010 at 13:50
Neen , die kende ik niet , wel het loodswezen/havenmeester , ik/wij speelde ook
op de boeien/tonnen van het loodswezen , de dorus rijkers lag daar ook .
wij mochten ook helpen de sluis open draaien . v.d. Hout was daar sluiswachter !
ja , het blijft bij herinneringen , als je er nu komt ; is er niets meer van over !
Ed Schotman
11 april 2010 at 14:06
Nu is het zo dat ik Selma en ik elkaar al heel lang kennen en toen ze haar verhaal schreef kwam automatisch de tijd terug zo als het toen was. Het gebouw van de N.I.O.Z. met die betonnen bakken, waar allerlei noordzeevis voor onderzoek in zat. Zelfs haaien zwommen hier in, die vertrouwde ik niet tot de man vertelde dat het zandhaaien waren die doen nog geen vlieg kwaad. Dat kon hij wel zeggen maar ik bleef er toch mooi met mijn vingers vanaf.
Ed Schotman
Bob.
11 april 2010 at 14:11
Inderdaad @Kramer en Selma . Al die monumentale panden tussen het brugwachtershuisje en de zeevaartschool zijn opgekocht en gesloopt door een krankzinnig gemeentebestuur en zijn psychisch gestoorde ambtenaren . Er is daar massaal gesloopt zonder historisch besef en zonder nut en noodzaak . Er is daar NOOIT een plan voor herbouw van wat dan ook geweest , die kale vlakte is het ultime bewijs van waanzin , kapitaalvernietiging en historisch vandalisme !
Hans Z.
11 april 2010 at 17:32
Van Wallenburg was commisaris van het Loodswezen, dat huis (typisch Rijksgebouwendienst) was dienstwoning.
Selma
11 april 2010 at 18:31
Hans Z klopt helemaal, ik zat toen met zijn dochter Karin op de Thorbeckeschool. Volgens mij zijn ze later naar 1 van de waddeneilanden verhuisd.
Zinus
11 april 2010 at 19:33
Min ouders hebben naast het brug wachters huisje gewoond in de jaren 60.
Ik weet nog dat ik als kind er heen ging om er opgezette vogelste bekijken. Dit huisje staat er nog steeds.. Verder weet ik dat er een vrouw boven ons woonde Menta de Boer, zou heel graag willen weten of zij nog leefd.
Verder speelde ik altijd bij de Zeevaartschool en had je aan het einde van de straat een klein winkeltje waar je snoep e.d. kon kopen. Daarachter waren allemaal boeien opgeslagen zeg maar Rijks Waterstaat.
Selma
11 april 2010 at 23:18
Zinus= waar ie snoep kon kopen was de kiosk van Ome toon van baarl
Hans Z.
12 april 2010 at 01:44
Selma: overgeplaatst naar West Terschelling. Die commissaris was (is) een autoriteit op het gebied van tonnen, boeien en bakens. Is auteur van boeken op dat gebied en heeft havens in andere werelddelen geadviseerd.
Ed Schotman
13 april 2010 at 11:41
Heel lang heeft aan de linkerkant van de kade van de “Ankerparkbrug” het logementschip “De Schorpioen” gelegen met het lekkerste zeebanket wat de marine ooit heeft gehad. De “Schorpioen had in de volksmond ook een andere naam i.v.m. de vele vrouwen die aan boord waren, maar die zal ik maar niet noemen is ook niet netjes als je begrijpt wat ik bedoel.!
Ed Schotman
jan
13 april 2010 at 13:39
@ ed, het was in iig het zeewaardigste schip met de meeste scheuren
Hans Z.
13 april 2010 at 15:07
Bij de marine ging het verhaal dat een keer om 5 uur´s morgens de Schorpioen (lag inmiddels ergens anders) was gaan lekken, maar dat niemand wilde komen kijken omdat het 1 april was.
Ruud
19 april 2010 at 11:19
Ankerpark, ik ging altijd vis halen op de afslag. Bij voorkeur sliptong, als de controleur je dan snapte gooide hij alles in het water, zonde toch?
Brugwachter Smit had ook bijen, ging met zo’n speciale hoed en pijp of sigaar de bijen te lijf, pracht gezicht.
Ik weet ook nog van het Ankerpark voetbalveld en de fruitbomen in de tuinen van het loodswezen, de appels waren kneiterhard pijn in m’n maag maar reuze lekker……….ze hadden ook een hond dus altijd spannend!
Vrienden van mijn vader en moeder woondde daar de Familie Botman, aan de linkerkant als je de brug overkwam.
Toen de brug dicht ging werd het bij mijn vader in het cafe opeens heel stil, iedereen ging over de andere brug en meteen naar huis i.p.v. nog even een borreltje halen. Ook de jongens van de zeevaartschool kwamen tussen de middag biljarten ook dat was nu weg.
Zelf ging ik over de grote balken die in het water lagen toch nog naar de overkant om vis te halen op de afslag, pracht tijd.
Van mij mag die brug weer terug komen en dan weg met dat grote grijze lelijke onding van een dok, die kan toch wel ergens anders liggen??
Ruud Woud
Selma
19 april 2010 at 11:25
@Ruud – Leuk he die herinneringen. We hebben wat afgespeeld daar aan de overkant. En nogmaals het is mijn droom dat de brug ooit terugkomt.
Ed Schotman
19 april 2010 at 12:56
Ja, Ruud met jou heb ik in mijn jeugd jaren ook veel lol gehad en vooral wat ik nooit ben vergeten die keer dat wij samen het halletje van het cafe in liepen omdat jij iets van boven moest halen en dat er een dronken man was die alle sigaretten op de grond had gegooid omdat die niet wilden branden. Wat bleek dat hij iedere keer de filterkant probeerden aan te steken maar na tien sigaretten gaf hij de moed op en gooide het hele pakje weg. Hadden wij gratis wat te roken.
Ed Schotman
Ruud
20 april 2010 at 23:27
Ja Selma, dat zou mooi zijn, komt de loop er ook weer lekker in. En Ed dat was ik helemaal vergeten, ha ha…mooi verhaal!!