De stadsgeschiedenis van Den Helder, in dit geval een droevige, is door de jaren heen soms op wonderlijke wijze vastgelegd. Op de achterzijde van deze, uit de jaren dertig stammende, prentbriefkaart is door iemand aangegeven wat de betekenis is van de Romeinse cijfers, waarmee de beeldzijde werd versierd.
Geen vrolijke kanttekeningen overigens. De I wil zeggen dat de Rialto-bioscoop met omliggende panden in oktober 1943 door het naar beneden komen van fosfor voorgoed uit het stadsbeeld verdwenen. En bij II, dat slaat dan op de ‘pettenwinkel van Troost’, lezen we dat dit pand werd verwoest door het bombardement dat van 24 op 25 juni 1940 onze stad teisterde; er vielen heel veel slachtoffers te betreuren.
Omdat we hier in Nieuwediep niet zo gedenkerig van aard zijn – er wordt meer vooruit dan achterom gekeken – kan ik niet nalaten dit merkwaardige document aan u voor te leggen. En voor degenen die de vooroorlogse Spoorstraat niet hebben gekend als winkelstraat, mag het duidelijk zijn hoe gezellig het er eens was met al die winkeltjes, hier en daar een ouderwets gezellige kroeg, wat woonhuizen en bedrijfjes.
Vooral op de voor velen vrije zaterdagmiddag ontbrak het er niet aan sfeer. Op verzoek van velen dit keer een ansichtkaart waarop de vooroorlogse Rialto-bioscoop staat afgebeeld. Om even een beeld te geven, op de plek waar vroeger de Rialto-bioscoop stond staat tegenwoordig boekhandel Bruna.
Geplaatst: zondag 13 juni, 4:30 uur - Laatste wijziging: zondag 13 juni om 11:53 uur.
Gelieve rekening te houden met de volgende richtlijnen:
Lees de volledige voorwaarden voor het reageren op
http://www.denhelderactueel.nl/info/reageren/
Reacties die niet voldoen aan deze voorwaarden, kunnen worden gewist door de redactie. Personen die zich herhaaldelijk niet aan de regels houden, kunnen worden uitgesloten van de mogelijkheid tot reageren.
Een eigen afbeelding bij uw reactie? Kijk voor informatie op http://nl.gravatar.com
andere jan
13 juni 2010 at 12:46
Dit vind ik een geweldige, curieuze, foto. In mijn arbeidzame leven heb ik veel mensen ontmoet en één daarvan was een stucadoor die mij vertelde dat Rialto een kleinere versie was van het Tuschinski theater in Amsterdam. De aannemer kreeg onenigheid met de belastingdienst en vertrok naar Zuid Afrika.
Rialto stond niet op de hoek van de Breewaterstraat, maar op de plek waar nu Zeeman zijn waren verkoopt.
En als mijn geheugen mij niet in de steek laat heeft in het najaar van 1952 tegen de muur van de bakkerij een poppenkast gestaan. Er werd toen een Jan Klaassen en Katrijn voorstelling gegeven en het was gigantisch druk.
Ook mooi is het pand op de foto rechts van Rialto, toendertijd volgens mij bakkerij De Lange, waar nu een schoenenzaak, van Koppen, inzit. En dan de Ster waar voor de entree van de winkel een mozaiek van een ster in de vloer lag, nu is Etos de uitbater op deze plek.
Mijn hulde Cees.
Selma
13 juni 2010 at 14:08
Prachtige foto maar natuurlijk ver voor mijn tijd. Die bakkerswinkel heeft daar volgens mij wel tot in mijn jeugd gezeten of vergis ik mij nu. En de Ster kan ik mij ook wel herinneren maar ik dacht op een andere locatie. Wie oh wie weet dit?
Hans Z.
13 juni 2010 at 14:08
Mooi detail ook die jongen met die fiets met mand voorop, waarschijnlijk zo´n doortrapper die al eens eerder onderwerp van discussie was in deze rubriek.
Hebben jullie bij zulke foto´s die fantasie ook wel eens: dat je die foto zou kunnen binnenstappen en dan rondlopen in het Den Helder van toen, met alles dat we nu weten, tussen de mensen van toen die geen idee hadden van wat hun nog te wachten stond? En hoe zouden ze dan reageren als je het hun vertelde? Ik denk dat ze naar hun voorhoofd zouden wijzen.
kramer
13 juni 2010 at 16:16
Hans , prachtig , het is meer proza wat je schrijft ,
het doet mij denken aan ‘n passage uit het boek ;
de overtollige mens.
Hans Z.
13 juni 2010 at 17:18
Gelukkig hadden ze het niet altijd in de gaten, maar Ik ben ook altijd al totaal overtollig geweest, Kramer, Zoals de meeste mensen, trouwens, misschien Wilders uitgezonderd. Eigenlijk is de hele wereld overtollig.
kramer
13 juni 2010 at 18:23
ZZZZZZZZZZZZZ, je hebt humor !
Oud Jutter
15 juni 2010 at 00:01
@Selma:volgens mij zat “de Ster” aan het einde van de Koningstraat aan de linkerkant,gezien vanaf de Spoorstraat.Op het rijtje van “van Willigen”.
Groeten,
Rob.
Elly Hollander
15 juni 2010 at 10:51
Volgens het boek bedrijvigheid in Den Helder boek van Marinus Vermooten.Daar staan 90 bedrijven en winkels in van vroeger.De grondlegger van magazijn de ster was Heinrich Meijer en de zaak was in de Spoorstraat .Op de winkel stond een grote ster .Volgens dit boek had hij een zuster Marie de Ridder – Meijer een drogisterij in de Spoorstraat en verkocht veel van haar zelfgemaakte RIDDERZALF.
Hans Z.
15 juni 2010 at 14:38
Inderdaad, dat ronde doosje met zalf, ik zie het nog voor me. Ik weet niet hoe het komt maar op een of andere manier wekt het de associatie met de dagelijkse lepel levertraan.
Mensen uit Indië smeerden Tijgerbalsum.
Ed Schotman
15 juni 2010 at 15:09
Het is niet alleen als je het over Ridderzalf praat maar meteen denk je ook weer aan trekzalf en aan wat vroeger ook heel veel gebruikt werd tegen kwaaltjes de bekende “”Haarlemmerolie”. Persoonlijk vond ik dat spul zo stinken dat ik kon begrijpen dat de baccillen met witte vlag als ze dit spul roken zich meteen overgaven.
Ed Schotman
Hans Z.
15 juni 2010 at 15:15
Trekzalf: vooral oudere dokters zweren erbij, hoorde ik een apotheker een keer zeggen.
Ed Schotman
15 juni 2010 at 15:23
Ja, Hans, maar dat was ook met de “Haarlemmerolie” zo, ik weet nog dat mijn oma (ze is rond de negentig jaar geworden) het heel veel gebruikte ze smeerden het overal op als ze ergens last van had en anders dronk ze het wel op. Het was zelfs zo erg dat ik met mijn neef buiten stond te wachten tot de geur een beetje verdwenen was voor we weer naar binnen gingen.
Ed Schotman
kramer
15 juni 2010 at 15:46
Nu , de doosjes van tegenwoordig zien er anders uit ; Hans !
Emil de Jong
6 mei 2011 at 10:59
Wat leuk de discussie over de Spoorstraat. Een groot deel van mijn jeugd ligt hier. Magazijn De Ster werd in die tijd gedreven door mijn opa en (voor)naamgenoot Emil Meijer. De winkel bevond zich inderdaad op deze plaats op nummer 26. De Spoorstraat is later hernummerd. De Ster kreeg toen nummer 40. Marie De Ridder: mijn tante Rie, bewoonde op dit adres in de 50er en 60er jaren hier een achterhuis. Ze was bekend om haar uitvinding van de Ridderzalf, vooral toegepast als babyzalf.