Mijn verleden begint omstreeks 1986, met Jose Waitman als smaakmaker. Fris in de puberteit maakte ik kennis met de populairste bezigheid van Den Helder. Honderden liefhebbers stonden op zondagochtend in de rij als ‘Den Bosch’ langskwam.
Mijn helden van weleer waren buiten Waitman ook spelers als Van Roostelaar en De Waard. Jongens die stuk voor stuk een aardige drive hadden. Het werd alleen maar mooier, Direct Bank werd Commodore en Ton Boot had zijn weg naar Den Helder gevonden. We werden vier keer op rij landskampioen en stonden zelfs tweemaal in de halve finale van de Europacup 1. Gouden basketbalvirtuozen als Tony Kukôc, Drazen Petrovic en Dino Radja, die het later ver schopten in de belangrijkste competitie van de wereld (Chicago Bulls, New Jersey Nets, Boston Celtics), waren te bewonderen in ‘Slachthuis de Slenk’.
Zoals het gezegde ons wijsmaakt bieden resultaten uit het verleden geen garanties voor de toekomst, maar in de jaren negentig werd het nog eens dunnetjes over gedaan met Mustang Jeans, René Coltof, Hans Verkerk Keukens, Conesco als sponsoren. Hoewel de Hans Verkerk Indiaan het nooit gehaald heeft naar de Slenk, hadden we in Theo Jongedijk (weggekaapt als Dondergod bij Donar) in de tijd van Conesco. Yup, we hadden in ‘Basco the Conesco seagull’ een echt ervaren mascotte.
Omdat de club uit zijn jasje groeide was een overstap naar een grotere hal een logische, de sfeer zoals in het slachthuis werd nooit meer gehaald. Een terugkeer was dan ook meer dan logisch, om uiteindelijk toch weer in Quelderduyn te belanden. In 2007 ging het mis, de herenclub was failliet. Theo had inmiddels zijn geluk weer als Dondergod in Groningen hervonden. De herstart volgde in 2009, maar het werd nooit meer zoals als het was. Spelers beproefden hun geluk elders. En de zaal zat nooit meer vol.
Dames
Laten we vooral de dames niet vergeten, die maar liefst veertien keer kampioen van Nederland zijn geworden. De dames hebben het financieel moeilijk, deden dit jaar bijna niet mee aan de nationale competitie en krijgen keer op keer (persoonlijke) tegenslagen te verwerken. Ook bungelen ze onderaan in de competitie en dat zijn ze niet waard.
En toch is het zo, het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Er gaan weer geluiden op om het herenbasketbal een nieuwe impuls te geven. Gevestigde namen uit de basketbalwereld staan te trappelen om Den Helder opnieuw op de kaart te zetten. De ‘Godfather van het Helderse basketbal’, Piet Meijer heeft zelfs zijn gezicht weer laten zien. Het zal u niet verbazen dat ik de recente ontwikkelingen op den voet volg.
Eerdere samenwerkingsverbanden tussen de heren en de dames liepen op niets uit. Maar misschien hebben ze elkaar toch nodig? Twee ooit zo succesvolle organisaties. Den Helder ademde basketbal. Wat zou het mooi zijn dat als we weer met z’n allen in de rij staan en dat we balen als het niet gelukt is om een kaartje te bemachtigen. Laten we zowel de dames en heren in ere herstellen voor Den Helder. Laat Den Helder weer DE basketbalstad van Nederland zijn! Ik ben er klaar voor!
Gelieve rekening te houden met de volgende richtlijnen:
Lees de volledige voorwaarden voor het reageren op
http://www.denhelderactueel.nl/info/reageren/
Reacties die niet voldoen aan deze voorwaarden, kunnen worden gewist door de redactie. Personen die zich herhaaldelijk niet aan de regels houden, kunnen worden uitgesloten van de mogelijkheid tot reageren.
Een eigen afbeelding bij uw reactie? Kijk voor informatie op http://nl.gravatar.com
nu.nl – Algemeen
Ed Schotman
15 december 2011 at 08:04
Een prachtig verslag van een geweldige mooie tijd van het Basketball in Den Helder. In de eind jaren tachtig en begin negentig veel naar de wedstrijden van “Commodore” geweest. Dat kwam toen door mijn toenmalige vriend Jan Noot die tegen mij zei: ‘Ed kom ook eens een keer kijken dit moet je gezien hebben!”. (Nooit gedacht dat ik zo’n sportfanaat zou zijn) Dat heb ik geweten zelfs de spelers wist ik beter bij voornaam dan bij achternaam in die tijd o.a. Cees, Marco, Tico. Vooral de wedstrijden tegen Den Bosch en de wedstrijd tegen een Belgische team die mij nog goed is bijgebleven dat op de laatste seconden er nog een drie-punter werd gemaakt door Marco de Waard. Wat waren die Belgen kwaad. Het maakte ook niet uit wij hadden gewonnen en daar ging het om.
Ed Schotman
Nicky
15 december 2011 at 11:08
Wij gaan bijna iedere week naar de wedstrijden van de Heren 1 van Zeemacht.
Ze staan op dit moment -winterstop- nog steeds bovenaan.
Ja de tijd van Cees, Marco en Tico enz was Mooi, maar ook de jongens van nu doen het best leuk.
Basketbal
15 december 2011 at 16:41
Mooi verslag om te lezen. Hopelijk komt het terug in Den Helder, want we missen het!
cas o
15 december 2011 at 17:03
Wat ben ik blij dat ik nog zon grote evenementen-vlag van Commodore heb..
Dani
15 december 2011 at 17:25
Precies wat ik bedoel, dat waren mooie tijden en Den Helder stond sportief aan de top! De hel van het noorden bibberend en met knikkende knietjes kwamen ze binnen. Sommige gingen huilend weg.
Bepaalde mensen zijn ervoor geboren en andere zullen er nooit te nimmer mee kunnen scoren!
Als Piet ervoor gaat dan komt het wel weer goed
Ik zeg Go 4 it!
rene coltof
16 december 2011 at 00:05
Mooi verslag!
Piet,wanneer gaan we praten?
Fijne Feestdagen!
Rene Coltof
Piet Meijer
18 december 2011 at 22:13
Hi rene,
kreeg je bericht door. Ontzettend leuk dat je zo reageert.
Ik vind het meer dan prima een afpsraak met je te maken. Stel maar datum, tijstip en plaats voor.