Zeer betrouwbare bron

Geschreven door Ronald Boutkan | 16 maart 2010 | 4 reacties | E-mail dit bericht

Het leuke van journalist zijn in je eigen woonplaats is dat je nooit ver hoeft te reizen. Vroeger moest ik elke dag naar Verweggistan en als het nodig was, zelfs nog een flink stuk verder. Je gaat immers waar het nieuws je nodig heeft en dat is in de niet-lokale journalistiek zelden op loopafstand.

Bijna vier jaar geleden begon ik m’n eigen bedrijfje en sindsdien kan ik het werk fietsend af. Theoretisch dan, want in de praktijk pak ik vaak de bus of de benenwagen. Als iets echter haast heeft is de fiets een handig hulpmiddel voor de lokale verslaggever. Ook wanneer je op vreemde tijden aan de slag moet, want dat is dan weer een nadeel van een medium als Den Helder Actueel, ik heb elke dag nachtdienst en elk weekend piket. Nu is het gelukkig niet zo dat er elke nacht iets afbrand of er andersoortige calamiteiten plaatsvinden in deze veelal vredige stad, maar in theorie kom je zomaar slaap tekort.

De meeste dingen waar je even snel achteraan moet gebeuren gewoon overdag. Logisch ook, want dan zijn de meeste mensen immers wakker. Maken ze het meeste ruzie, rijden ze het meest op de weg, krijgen ze te maken met bedrijfsongevallen, stappen ze naar de rechter omdat ze het ergens niet mee eens zijn, gaan ze naar de stembus, ontdekken ze een brandje of een vreemd dier op het strand.

Met dat laatste had ik vorige week opeens te maken. Toen ik halverwege de middag thuiskwam, stond er op het antwoordapparaat een bericht van een doorgaans zeer betrouwbare bron. Dat laatste is een term die journalisten gebruiken als ze niet willen zeggen dat ze de informatie van een familielid hebben gekregen. Soms heb je het ook over een anonieme bron, dan wil je schoonzusje liever niet dat je haar naam noemt.

Dit keer was het echter een zeer betrouwbare bron die liever anoniem wilde blijven, maar wel een interessante mededeling had. Tijdens een wandeling over het strand had de bron een dode vis gezien. Niet zomaar een visje, maar een dolfijn of een bruinvis. Nu zit daar wel verschil in, maar toch, niet iedereen is zwemexpert. De melding was interessant genoeg om eens nader te onderzoeken.

Het visje zou ergens net voorbij Julianadorp, richting Groote Keeten, op het strand liggen. De dierenambulance was gewaarschuwd, dus wellicht hadden zij inmiddels meer informatie. Een belletje leerde dat afdeling Den Helder het had doorgespeeld aan afdeling Schagen en afdeling Schagen was niet gaan kijken, omdat er geen gegevens van de melder bekend waren en ze nu eenmaal niet op elke melding kunnen uitrukken. Ze werken met vrijwilligers en die zijn helaas niet bij bosjes voorradig.

Zelf dus maar op de fiets gestapt. Het was net gaan regenen en de wind was stevig, recht in mijn gezicht. Eenmaal bovenaan de strandopgang fiets op slot gezet en met camera in de aanslag op zoek naar Flipper, Willy of hoe het arme beest ook zou mogen heten. Het hele strand tot aan Groote Keeten afgelopen, maar niets. Nergens een dolfijn of bruinvis te zien. Weggespoeld? Al opgehaald?

Enigszins teleurgesteld weer op de fiets gestapt richting huis. Zoals altijd in Julianadorp draait de wind zodra je naar huis moet en dus mocht ik opnieuw tegen de storm in trappen. Eenmaal thuis de bron gebeld om te melden dat er niets te vinden was. Meldt de bron vervolgens foto’s te hebben van het gigantische gevaarte. Wat bleek? Een slapend huilertje dat even lag uit te rusten op het zand. Zo zie je maar weer, ook zeer betrouwbare bronnen zitten er wel eens naast.

Geplaatst: dinsdag 16 maart, 0:15 uur - Laatste wijziging: dinsdag 16 maart, 19:09 uur.