Politieke dierentuin

“Als het vuur gedoofd is… dan komen de wolven.” Zomaar een zinnetje uit een lied van Acda en de Munnik en toevallig een van de betere Nederlandstalige songtekstregels. Toepasselijk ook, want het politieke vuurtje is op dit moment bijna gedoofd, de laatste onderhandelingen vinden vooral in de luwte plaats. Maar komen de wolven daar op af?

De wolf schijnt in alle verhalen die ik er over heb gelezen een bijzonder slim en sluw dier te zijn. Het zal dus allemaal wel goed komen in dat politieke Den Helder, zeker nu binnenkort de nota Dierenwelzijn mag worden vastgesteld. Op het moment dat ik dit zit te typen hoor ik achter me wat vreemde geluiden. Mijn eigenste hondenbeest ligt zich op zijn matje uit te rekken. Natuurlijk is het, ondanks zijn zwartgrijze kleur, nog geen wolf, maar op zijn manier ziet hij er toch behoorlijk ge- en vervaarlijk uit. Als ik zo een tijdje naar hem, het is een mannetje, blijf kijken, besef ik me dat een hondenleven ook zeer prettig kan zijn. En als vriend van de mens doet de hond het prima, maar politiek en dieren, is dat wel een geruststellende combinatie??

Natuurlijk is de politiek op zich zelf al een wespennest middenin een slangenkuil en zijn er altijd en overal beren op de weg der voortvarendheid te bewonderen. Worden er dikwijls vliegen afgevangen en maakt ook in het politieke landschap één zwaluw nog geen zomer. Gaat men soms als een olifant door de porseleinkast, terwijl daar normaal gesproken een blind paard geen schade aan kan richten. Een potje mierenneuken en muggenziften is ook erg populair. En terwijl de andere partijen aan het uitvlooien zijn hoe dit nu allemaal zo kan gebeuren, houdt de tegenpartij zich muisstil.

Nee, ik ga zeker geen verhandeling houden over dat ik het een gemis vind dat de Partij voor de Dieren hier, in het dorp, niet heeft meegedaan aan de lokale zeteldans. Daar hebben we de diervriendelijke zo Trots als een vijf zetel bezittende pauw voor in de plaats gekregen. Mijns inziens is het hele politieke gebeuren een dierentuin op zich en gebeuren daar zaken die bij de beesten af zijn. Nu maar hopen dat er hier wel meer dan voldoende bijgevoederd wordt, zodat we hier geen Oostvaardersplassense toestanden krijgen.

De coalitiebesprekingen zijn op dit moment in volle gang en er zal aan de onderhandelingstafel voldoende haantjesgedrag waarneembaar zijn, maar de voortgang gaat vermoedelijk in een slakkengang. Terwijl het aangeschoten en van de fiets gevallen wild zijn wonden likt en een veilige schuilplaats gevonden heeft, gaat deze voor vier jaar met de kippen op stok om een politiek uiltje te knappen. Ik hoop vooral dat het nieuwe stadsbestuur de kat niet op het spek bindt door de vorige bestuursperiode na te apen. Dan zouden wij als burgers pas echt in de aap gelogeerd zijn!

• Share

Geschreven door: Koen Warmerdam

Koen Warmerdam is ondernemer en inwoner van Den Helder. Sinds 2008 is hij verbonden aan Den Helder Actueel, eerst als columnist en tegenwoordig vooral als verslaggever.

Website - Meer artikelen - E-mail