Bruce Springsteen – The promise

Den Helder / recensie – The Boss had een probleem. Zijn laatste plaat ‘Born to run’ was een doorslaand succes. De ietwat pompeuze rock bleek goed te vallen en manager, E-Street band en platenmaatschappij wilden niets liever dan een opvolger met net zoveel potentie. Springsteen had echter hele andere ideeën, namelijk precies het tegenovergestelde, en voor hij het door had zat hij in een slepende rechtszaak en kon hij twee jaar lang de studio niet in om nieuw materiaal op te nemen.

Liedjes schrijven bleef hij wel gewoon doen, want tussen ‘Born to run’ en de uiteindelijke opvolger ‘Darkness on the edge of town’ heeft Bruce zo’n zeventig songs geschreven, waarvan er dus tien op ‘Darkness…’ terecht zijn gekomen. Genoeg materiaal over dus. Het zou helaas erg lang duren voordat hier het nodige van werd uitgebracht. Wel zijn een aantal van deze onuitgebrachte liedjes door Springsteen gegeven aan andere artiesten. Zo werd ‘Fire’ geschreven voor Elvis Presley, maar werd uiteindelijk een hit voor de Pointer Sisters, en Patty Smith vertolkte op fenomenale wijze ‘Because the night’.

Een aantal van die onuitgebrachte nummers zijn op de ‘Tracks’ 4cd-box terecht gekomen en nu is dan ‘The Promise’ uitgebracht. En het moet gezegd worden: de eenentwintig nummers blijven goed overeind, als er vergeleken wordt met ‘Darkness…’. Een aantal nummers zijn op beide platen te vinden, maar de verschillen zijn behoorlijk te noemen. Zo heeft ‘Factory’ op de nieuwe plaat een totaal andere tekst en heet het ineens ‘Come on (let’s go tonight)’.

Tijdloos
Nadere bestudering leert dat een aantal nummers in de originele staat zijn gehouden en andere weer zijn bewerkt en gedeeltelijk nieuw zijn opgenomen. Opmerkelijk is het dan ook dat er toch een eenduidige sfeer aanwezig is op ‘The Promise’, de nieuwe opnames mengen zich uitstekend met de oude opnames. En heel bijzonder is dan ook dat het album zowel in het heden als eind zeventiger jaren gemaakt had kunnen zijn.

En de liedjes zelf, die zijn goed genoeg. Van left-overs is geen sprake. Het merendeel had wat mij betreft ook in 1978 op ‘Darkness on the edge of town’ zelf kunnen staan. Een elpee duurde toentertijd nu eenmaal niet langer. Met ‘The promise’ is het gat na ‘Born to run’ enigszins gedicht. Voor wie deze dubbelaar niet genoeg is , is er ook een zeer luxueuze box-set van ‘Darkness…’ uitgebracht, waar behalve dat album, ook ‘The promise’ in zit. Ook een interessante dvd met een making-of, en twee dvd’s met live opnames van nummers uit die periode.

• Share

Geschreven door: Henk Kikkert

Henk woont sinds 1964 in Den Helder, is getrouwd, vader van 2 dochters en gek van muziek. Sinds 2009 is hij aan Den Helder Actueel verbonden als muziekrecensent.

Twitter - Facebook - Hyves - Meer artikelen - E-mail