Deze week gaan we terug naar de omgeving van de Keizersbrug. De afbeelding dateert uit de jaren dertig en we zien een ogenschijnlijk rustige dag in het Helderse. Een paar fietsers, iemand met een kar, twee mannen die het op hun gemak bekijken. Verder was het op het moment dat deze foto werd gemaakt, stil op straat.
Was er toch niets veranderd in al die jaren, dan was dit het uitzicht geweest voor de huidige bewoners van de Fabrieksgracht. Maar ja, dat is uiteraard niet meer dan een sentimentaal gedachtekronkeltje, want de tijd heeft niet stilgestaan en het ziet er anno 2009 wel degelijk geheel anders uit. Al was het alleen maar omdat we zelden nog iemand met een handkar voorbij zien gaan.
Met deze foto wilde ik nog eens het simpele bruggetje tonen, evenals de toen nog wat primitieve Keizersbrug die in geopende toestand een geweldig obstakel vormde voor de werfgangers. Voor oudgedienden is op deze ansichtkaart het eens in onze ogen grote huis van Oortgijsen gemakkelijk terug te vinden. En met enig speurwerk natuurlijk ook de (als een zwarte vlek) ietwat tussen het weelderige geboomte verborgen piesbak langs de gracht.
Ook toen groeiden er bomen in Den Helder en ook toen kon het in onze stad – vooral tijdens de zomerse middaguren – heel erg rustig zijn. Opgemerkt mag worden, dat de tekst op de kaart weinig volledig is, want zowel de Keizersgracht, de Spoorgracht als de Westgracht komen hier in beeld. Maar de tijd heeft zijn werk gedaan en het uitzicht dat hier wordt getoond is wat het is: verleden tijd.
Gelieve rekening te houden met de volgende richtlijnen:
Lees de volledige voorwaarden voor het reageren op
http://www.denhelderactueel.nl/info/reageren/
Reacties die niet voldoen aan deze voorwaarden, kunnen worden gewist door de redactie. Personen die zich herhaaldelijk niet aan de regels houden, kunnen worden uitgesloten van de mogelijkheid tot reageren.
Een eigen afbeelding bij uw reactie? Kijk voor informatie op http://nl.gravatar.com
nu.nl – Algemeen
ab
25 januari 2009 at 12:36
spoorgracht, keizersgracht, westgracht en de fietsers op de brug van de febrieksgracht.
soms ging de brug open voor een dekschuit met hout voor de houthandel van Vinken.
dat was 2…..3……..4 keer steken om vanuit de spoorgracht de fabrieksgracht in te komen.
als jongelui aan de kant wisten het beter als de schipper, het duurde te lang.
na het nodige commentaar volgde de nodige GV’s naar ons adres van de schipperof zijn knecht.
wij weer met opmerking als KLOOTZ.. ALS JE NIET KAN VAREN, DAN MOET JE MAAR EEN VAK LEREN
leuk werd het als de wervianen die om 5 uur naar huis gingen in de PILO en een dichte brug troffen zich er verbaal mee gingen bemoeien. wij konden de nodige nieuwe vloeken leren.
Hans Z.
17 februari 2009 at 15:59
Een speciale niet zo mooie herinnering aan die brug. Ik was op het Lyceum (1947?) en we hadden een tussenuurtje, gingen de stad even in. Op die brug waren ze aan het lassen, we stonden er naar te kijken.Toen een knal en meteen daarna een nog veel hardere knal, in de omgeving gingen de ramen eruit, twee mensen dood en twee gewond, wat ik mij herinner. De eerste knal was het lasapparaat, de tweede de gasfles. Er was met het vullen van die gasfles een fout gemaakt waardoor een zeer explosief mengsel was ontstaan.