Den Helder / Recensie – The Flaming Lips is al jaren een van de meest eigenzinnige bands van de Verenigde Staten van Amerika. Die onvoorspelbaarheid is altijd het grootste pluspunt geweest, want het maakt iedere keer weer nieuwsgierig naar het volgende album.
Met succes, want inmiddels is The Flaming Lips toe aan alweer het dertiende album: ‘Embryonic’. Een album zonder de toegankelijkheid van hun bekendste album ‘The soft bulletin’, met de bijna-hit ‘Race for a prize’.
Ook hier hebben we weer te maken met een uitermate spannend album, dat de luisteraar bijna zeventig minuten geboeid weet te houden. Toch is een waarschuwing op de plaats, want ‘Embryonic’ is geen gemakkelijke plaat. Chaotisch en vervreemdend zijn de sleutelwoorden. Invloeden van Kraftwerk en minimalisme in opener ‘Convinced of the hex’. Behoorlijk directe verwijzingen naar de oude Pink Floyd ten tijden van ‘Meddle’ en eerder in ‘See the leaves’. En dan is er het gefreak in ‘Powerless’, de dieren imitaties van YeahYeahYeah’s zangeres Karen O in de single ‘I can be a frog’.
‘Embryonic’ luistert weg als een grote psychedelische trip vol van stijlen en ideeën, met de onvaste stem van zanger en bandleider Wayne Coyne als de lijm die alles bij elkaar houdt.
Voor wie er niet genoeg van kan krijgen: Recentelijk heeft The Flaming Lips samen met Stardeath and White Dwarves, Henry Rollins en Peaches, het klassieke Pink Floyd album ‘Dark side of the moon’ in zijn geheel gecoverd.
Gelieve rekening te houden met de volgende richtlijnen:
Lees de volledige voorwaarden voor het reageren op
http://www.denhelderactueel.nl/info/reageren/
Reacties die niet voldoen aan deze voorwaarden, kunnen worden gewist door de redactie. Personen die zich herhaaldelijk niet aan de regels houden, kunnen worden uitgesloten van de mogelijkheid tot reageren.
Een eigen afbeelding bij uw reactie? Kijk voor informatie op http://nl.gravatar.com
nu.nl – Algemeen
