Den Helder – Tien jongeren die woonachtig zijn op het asielzoekerscentrum aan de Nieuweweg zijn woensdag, in gezelschap van burgemeester Koen Schuiling en wethouder Wiltrude Turnhout, een dagje naar pretpark Walibi geweest. Het werd een ware beleving voor de jongeren en de dag was mogelijk dankzij de Lions club Den Helder.
Je bent jong en je wilt wat en dat geldt zeker voor de leeftijdsgroep tussen de veertien en achttien jaar. Voor de jongeren die wonen op het asielzoekerscentrum is weinig vrijetijdsbesteding voorhanden. “We hebben een computerruimte, maar van de vijftien computers zijn er vijf kapot. Ze zijn goed om je schoolwerk op te doen, maar te langzaam om er een spel op te kunnen spelen”, vertellen de tien mannen. “Vorig jaar hebben we de hele zomer in de vakantie op het terrein gezeten en er was weinig te doen, maar deze zomer hebben we, dankzij de burgemeester, veel gedaan”, laat een van de jongeren weten.
Burgemeester Koen Schuiling ondernam gedurende de zomermaanden al enkele uitstapjes met de jongeren in en rond Den Helder, maar er bleef nog een grote wens over, een dagje naar Walibi. De Lions club Den Helder hoorde hiervan en maakte dit uitstapje mogelijk. In de gehuurde bus en met de kaartjes op zak vertrok de groep samen met de burgemeester en de wethouder om negen uur in de ochtend vanaf het AZC richting Biddinghuizen.
De Lions club werd in Amerika opgericht door Melvin Jones in 1917. In 1951 werd de eerste Nederlandse club opgericht in Amsterdam. “Den Helder was met de oprichting in 1957 nummer vijf in Nederland”, vertelt Kees Turnhout, een van de leden van de Lions club Den Helder. “We houden ons bezig met maatschappelijke doelen en willen meer zichtbare doelen in onze eigen omgeving sponsoren. Toen we hoorden dat voor deze jongens een grote droom in vervulling zou gaan als ze een dagje naar Walibi konden hebben we het geld bij elkaar gebracht om dit mogelijk te maken. De kantine van de gemeente heeft voor de lunchpakketjes gezorgd”, laat Turnhout weten.
Sky Diver
De jongeren die woensdag op stap gingen komen uit Afghanistan en wonen sinds twee jaar op het AZC. “We hoorden veel over Walibi op school en zoiets hebben we niet in Afghanistan, dus we wilden er heel graag heen”, vertellen de jongeren. Ze hebben zichtbaar genoten en heel wat foto’s gemaakt, maar een attractie stak er toch wel bovenuit. “De Sky Diver, ik was bijna dood”, lacht een van de mannen en de rest is het daar helemaal mee eens. “Dat was zelfs voor de toeschouwers eng. Je wordt helemaal omhoog getakeld en maakt dan een soort vrije val”, legt Wiltrude Turnhout uit.
Bij de Roller Coaster en de wildwaterbaan stapten de wethouder en de burgemeester wel in. “Volgend jaar is er weer wat nieuws in Walibi en dan moeten we misschien wel weer, maar het kan in geen beter gezelschap dan met deze jongeren. Het was een heel relaxte en gezellige dag”, zegt Schuiling.
Uiteraard blijft er altijd nog wat te wensen over. De jongeren hebben op het AZC geen eigen ruimte tot hun beschikking en daar hopen ze eigenlijk wel op. “Het liefst met een biljart!”, zo klinkt de groep eensgezind.
Gelieve rekening te houden met de volgende richtlijnen:
Lees de volledige voorwaarden voor het reageren op
http://www.denhelderactueel.nl/info/reageren/
Reacties die niet voldoen aan deze voorwaarden, kunnen worden gewist door de redactie. Personen die zich herhaaldelijk niet aan de regels houden, kunnen worden uitgesloten van de mogelijkheid tot reageren.
Een eigen afbeelding bij uw reactie? Kijk voor informatie op http://nl.gravatar.com
nu.nl – Algemeen
jan
28 oktober 2010 at 09:17
en gaan de vrouwelijke asielzoeksters op een andere dag of moeten ze van hun mannelijke collega’s gewoon thuisblijven en wie werkt daar dan aan mee, een zeer vage en bedenkelijke kop dus, of zijn bij de lionsclub “jongeren” altijd mannelijk of en dat is nog bedenkelijker, zijn er alleen mannen in het asielcentrum.
tato
28 oktober 2010 at 16:40
laat ik voorop stellen dat ik het voor hun heel fijn vind maar denk dan ook, ze zijn net 2 jaar in nederland en vergeleken met afghanistan is t hier een paradijs. oke ze hadden veel op school gehoort over walibi, ja mijn kinderen ook maar daar is geen geld voor dus zijn we er nog nooit geweest. Wedhouder en burgermeester waren mee, tja we mogen geen onderscheid maken maar met al die speciale dingen die worden gedaan( net zoals fietsen die een keer werden uitgedeelt) krijg ik toch een bittere smaak in de mond want wat zijn hun meer dan wij?
Karel de Grote
28 oktober 2010 at 18:16
Wat geweldig!!!! dat de Burrie samen zo de zorgen deelt met de wethouder voor wat jongensgeluk en wat een geluk dat wethoudersman( was hij ook mee)
er voor kon zorgen dat deze zielige jongeren geheel verzorgd een dagje uit konden,wat geweldig dat de Burrie ook zo goed voor de Nieuw Helder jongeren zich inspant en zijn gezicht laat zien en luistert naar de wensen van deze jongeren.Misschien kan de Burrie en de WMO wethouder ,alsmede de lions ook voor de gewone hollandse jongeren ( en hun ouders)
zich inspannen bv een bustrip organiseren met kinderen die ook een hele zomer thuis zijn,waar de ouders ziek en zeer hebben of de financieen niet hebben,je zal maar een gewoon gezin met werkende vader/moeder hebben
met een normaal inkomen ,dan kan je ook geen nieuwste computer of tripjes maken,soms moeten deze mensen geholpen worden door charitas of kerkelijke instellingen want dan geeft de gemeente niet thuis
,kom op , vaak zijn het altijd de zelfde instellingen waar wat voor gedaan wordt ,terwijl juist in Den helder
als je je oog en oor goed gebruikt er wel heel veel andere doelen zijn om je op te richten,die het zeker verdienen om eens de aandacht te krijgen die ze verdienen.
Karel de Kleine
28 oktober 2010 at 21:30
Ik hoor een eigen initiatief aankomen van die Karel de Grote!
Goed plan, ik zie de foto’s snel op Den Helder Actueel verschijnen!
ikdanmaar
28 oktober 2010 at 22:21
dit had voor mij helemaal niet in het nieuws moeten komen, ik maak me er alleen maar boos over.
jan c
29 oktober 2010 at 21:40
kan er niks aan doen , wordt altijd een beetje onpasselijk als ik dit soort berichten lees
Ton
1 november 2010 at 21:48
Beetje tendentieuze reacties van mensen die kennelijk nog nooit bij een AZC zijn wezen kijken, laat staan met dit soort jongeren gesproken hebben en dus geen idee hebben van de achtergrond van deze jongeren. Je zou ook kunnen zeggen: mooi van de Lions Club. Als je meent dat andere mensen ook wat tekort komen: organiseer zelf wat in plaats van je tegen dit soort mensen af te zetten. Maar ja, dat zal wel te moeilijk zijn. Schoppen is kennelijk makkelijker.
jan
1 november 2010 at 23:48
@ ton, en jouw reactie is precies dezelfde, als die van de meeste bovenstaande, alleen tegengesteld en ik vind de term “dit soort mensen ” toch wat denigrerend en met dat zelf wat organiseren zal wel niet lukken bij clubs als de lions e.d. er zal wel te vaak gezegd worden, jullie kunnen alles zelf wel als nederlanders, en daar zit hem nu net de kneep, dit kunnen een heleboel nederlanders nou net niet en idd niemand geeft hen de hulp om het wel te leren
en dat zit de meeste bovenstaande reageerders een beetje dwars.
Ton
2 november 2010 at 22:24
Het gaat erom dat je zelf iets probeert. Daarbij kan je natuurlijk ook een Lions Club om hulp vragen. Als je er al vanuit gaat dat het toch wel niet zal lukken, wat helemaal niet bewezen is, dan lukt het zeker niet. Zelf iets proberen kan iedereen. Dan moet je daar natuurlijk wel wat moeite voor doen. Bij de pakken neer zitten en tegen anderen schoppen helpt zeker niet.
jan
3 november 2010 at 00:47
@ ton, ik geloof niet dat je het snapt, er zijn nederlanders die zichzelf niet kunnen helpen, ze weten gewoon niet hoe dat moet, misschien moeilijk voor te stellen, maar het is zo, al proberen ze van alles, maar het gaat niet en die mensen zouden ook geholpen moeten worden, allerlei clubs zoals o.a. de lions weten het heus wel, maar het levert schijnbaar niet genoeg reclame en schouderklopjes op, als je deze mensen ergens mee helpt, b’tje triest voor deze beroepsknuffelaars.
Bodelo
3 november 2010 at 10:27
Ik vind de reacties hierboven van een enorme kortzichtigheid getuigen. Ik wil ook wel naar Walibi en ik wil ook wel … kortom, veel onzin over wat men wel wil maar niet over wat men zou moeten doen.
De Lions club heeft het mogelijk gemaakt om 10 mensen, die zelf absoluut niet in staat zijn om naar een pretpark te gaan, hiervan te laten genieten. Ze worden begeleid door vrijwilligers (die “toevallig” burgemeester en wethouder zijn). Zie hier nu eens het positieve van in, in plaats van het eeuwige “op jezelf projecteren”.