Den Helder – Het Taalproject Den Helder bestaat 25 jaar. In die periode hebben ruim duizend buitenlanders zich de Nederlandse taal eigen gemaakt. Vluchtelingen, gastarbeiders en expats maken tot op de dag van vandaag gebruik van de kennis van het Taalproject.
Het Taalproject werd in 1986 door de gemeente Den Helder opgezet en wordt momenteel uitgevoerd onder de vlag van het ROC Kop van Noord-Holland. Marian Hanegraaff, 61 jaar, is als coördinator de afgelopen jaren een van de drijvende krachten geweest achter het Taalproject. Nu gaat ze met pensioen. Haar afscheid valt samen met het 25-jarig jubileum van het Taalproject. Woensdag 6 juli wordt dit gevierd met een feestelijke bijeenkomst.
Hanegraaff begon als vrijwilliger en neemt nu met veel voldoening afscheid. Doel van het Taalproject is om buitenlanders die nog geen inburgeringscursus volgen maar wel Nederlands willen leren, te onderwijzen. Ook migranten die al een verblijfsvergunning hebben, maar extra hulp bij taalontwikkeling nodig hebben, kunnen bij het Taalproject terecht.
Integratie
“Ik vind het fijn dat ik heb kunnen bijdragen aan de integratie van buitenlanders, aan het contact tussen Nederlanders en niet-Nederlanders”, vertelt Hanegraaff. “Het is ontzettend belangrijk dat er geen tweedeling ontstaat. Naast deze mensen de Nederlandse taal leren, is het goed dat er autochtonen zijn die naar vluchtelingen en gastarbeiders omkijken. Wij kunnen ze het gevoel geven dat ze er mogen zijn of we kunnen iets betekenen zodra er sprake is van eenzaamheid of een isolement. Wij leren mensen de taal zodat ze kunnen integreren en werk vinden. Dat is belangrijk en dat maakt me blij en geeft me voldoening.”
Sinds 1986 wordt er les gegeven aan veertien nationaliteiten. Dat groeide in 2008 uit tot vijftig nationaliteiten. In het begin waren het vooral mensen uit Vietnam, Sri Lanka, Turkije en Marokko. Later ook Iraniërs, Somaliërs en voormalig Joegoslaven. Dat heeft veelal met oorlogssituaties te maken. De opzet is dat cursisten één jaar aan het Taalproject verbonden zijn en vervolgens doorstromen naar andere cursussen, zoals bijvoorbeeld een inburgeringscursus.
Turkse vrouwen
De eerste buitenlanders aan wie Marian Hanegraaff lesgaf, waren Turkse vrouwen. “Aan de hand van handelingen en voorwerpen werd een woordenschat opgebouwd. Je moest heel concreet aan de slag, omdat deze mensen geen woord Nederlands spraken. In het begin was dit moeilijk over te brengen, omdat de instructies voor de vrijwilligers summier waren. Dat is in de loop der tijd uiteraard verbeterd.”
De leeftijd om goed een taal te leren speelt een belangrijke rol in het hele proces. Hoe jonger je een taal leert, hoe beter. Zo herinnert Marian zich een jonge cursist. “Toen ik in 1990 coördinator werd, kwam ik in contact met een Turks meisje. Ze was zeventien en waarschijnlijk uitgehuwelijkt. Ze kreeg eerst thuis les en later in de vrouwengroep. Middels het Taalproject heeft zij vrijwel accentloos Nederlands geleerd. Voor haar kinderen was dat ook heel belangrijk, omdat hun moeder Nederlands met ze kon praten. Zo konden de kinderen een goede start maken op school.”
Vrijwilligers
Vanaf het moment dat Marian Hanegraaff in 1990 coördinator is geworden, heeft ze haar taak verlegd van lesgeven naar het werven en ondersteunen van vrijwilligers. Ze verzorgt introductiecursussen voor vrijwilligers en koppelt vrijwilligers aan cursisten. Ook wordt er extra scholing voor de vrijwilligers geregeld, zoals bijvoorbeeld een cursus over de verschillende culturen en hoe je daarmee om moet gaan. Of hoe om te gaan en door te verwijzen bij specifieke problemen van cursisten. Denk bijvoorbeeld aan het doorverwijzen bij problemen als huiselijk geweld, gokverslaving, alcoholisme of schulden.
De afgelopen 25 jaar hebben 167 vrijwilligers zich ingezet voor hun buitenlandse medemens. Marian Hanegraaff is daar enorm blij mee: “Ik heb ontzettend veel respect voor de grote inzet die zij tonen, de tijd, zorg en aandacht die zij aan hun cursisten besteden. En de grote trouw aan het project. De huidige groep vrijwilligers is gemiddeld al 8,5 jaar verbonden aan het Taalproject, met uitschieters van 19 en 20 jaar!”
Prijzen
Het Taalproject heeft ook meerdere prijzen in de wacht gesleept. Zo ontving het project in 1996 van Kringloopwinkel Rataplan de Vrijwilligersprijs. Buitenlanders kregen in die tijd geen uitleg over het scheiden van afval. Vrijwilligers van het Taalproject leggen aan de hand van een tafel vol afval heel praktisch uit wat er wel en niet in de groene of grijze bak gedeponeerd moet worden.
In 2001 volgde de NHNU-prijs, een initiatief van de provincie Noord-Holland op het gebied van multiculturele ontwikkelingen. Volgens de jury draagt het Taalproject bij aan het doorbreken van het isolement van etnische minderheden en bevordert het de deelname van minderheden aan de Helderse samenleving. Het Taalproject is momenteel genomineerd voor de “Meer dan handen Awards”, een prijs in het kader van het Europees jaar van het Vrijwilligerswerk.
Bestaansrecht
Het Taalproject, dat met name als voorstadium van inburgeringscursussen fungeert, heeft volgens Marian Hanegraaff nog altijd bestaansrecht. Vooral nu er bezuinigd gaat worden op de inburgeringscursussen. “Om een Nederlands paspoort te krijgen moeten buitenlanders wel inburgeren en de taal leren. Zodra er minder geld is voor inburgeringscursussen en buitenlanders veel meer zelf moet regelen, zullen ze bij het Taalproject aankloppen. Ik verwacht dan ook een toename van het aantal cursisten.”
Gelieve rekening te houden met de volgende richtlijnen:
Lees de volledige voorwaarden voor het reageren op
http://www.denhelderactueel.nl/info/reageren/
Reacties die niet voldoen aan deze voorwaarden, kunnen worden gewist door de redactie. Personen die zich herhaaldelijk niet aan de regels houden, kunnen worden uitgesloten van de mogelijkheid tot reageren.
Een eigen afbeelding bij uw reactie? Kijk voor informatie op http://nl.gravatar.com
nu.nl – Algemeen
