Nova Zembla

Den Helder / recensie – Een budget van zeven miljoen bij elkaar weten te schrapen om een soort van jeugddroom te verwezenlijken. Het verfilmen van de beroemde schoolplaat ‘de overwintering op Nova Zembla’ van Johan Herman Isings.

Het maakte indruk op de jonge Reinout Oerlemans en als je er dan toch voor gaat om een film in zulke barre omstandigheden op te nemen, dan ook gelijk maar in 3D. Je moet er het lef maar voor hebben, je tweede speelfilm en dan zo groots uitpakken. Oerlemans durfde het aan, ging ervoor en heeft succes; vier dagen na de publiekspremière heeft hij goud te pakken voor zijn film: de 100.000e bezoeker is de kassa gepasseerd.

Het verhaal Nova Zembla vertelt het waargebeurde verhaal over de ontdekkingsreis via het noorden, op zoek naar een handelsroute met Azië. Willem Barentsz (de Lint) en Jacob van Heemskerck (Reinier) ondernemen de tocht met het schip van Jacob van Heemskerck voorzien van een kleine bemanning. Daarnaast is er een grote voorraad proviand aan boord en reist er een schrijver genaamd Gerrit de Veer (de Hoog) met ze mee. Hij wordt er eigenlijk op uitgestuurd door de dominee voor wie hij werkt en met wiens dochter Catherina (Kroes) hij een relatie onderhoudt.

Grof gebekt
Het is een taai volk aan boord van zo’n schip en Gerrit de Veer komt in een totaal andere wereld terecht. De grof gebekte zeelieden hebben een oogje op het manneke met zijn ganzenveer en dat escaleert als één van de mannen tot diefstal overgaat. Een erotisch getinte tekening van Catherina om al rukkend tot zijn gerief te komen levert een vechtpartij en een veroordeling op. Kielhalen is het vonnis en dat is nu niet bepaald geweldig als je niet in tropisch water, maar je meer in de Noordelijke ijszee bevindt.

De schermutselingen tussen de mannen raken over wanneer het schip vast komt te zitten in het kruiende ijs bij Nova Zembla. Met materiaal uit het schip bouwen de mannen een huis, het Behouden Huys, om te overleven. Het is september 1596, het licht verdwijnt, de koude poolwinter verschijnt en af en toe is er een ijsbeer in de buurt. Hoe zwaar wil je het hebben?

Huzarenstuk
Met het uitbrengen van de film Nova Zembla heeft Reinout Oerlemans een huzarenstuk gepresteerd. Filmen in Nederland, IJsland, Canada en het Belgisch Brugge, wat een make-over kreeg en tot Amsterdam transformeerde, dat is me nogal wat. De beelden zien er dan ook allemaal spectaculair uit, hoewel het 3D-effect niet echt een toegevoegde waarde heeft. Het acteerwerk is ook in orde, de Hoog en Kuilboer zijn groots, maar het is allemaal wel wat traag. Misschien is het ook de verwachting die is gewekt met de ijsbeer beelden van ‘the making of’ die ik van te voren op tv voorbij zag komen. Geen gevecht met de ijsbeer, weinig echte spanning, het is allemaal een beetje mat.

Nova Zembla is een enorme prestatie van Oerlemans en zijn team. Persoonlijk geef ik echter de voorkeur aan zijn debuutfilm uit een heel ander genre. Die bracht mij naar het puntje van de stoel, stopte het brok in de keel en hield de zakdoek bij de hand. Die ervaring heb ik niet bij het verhaal over de schipbreukelingen. En dan nog dit: ‘al die willen te kaap’ren varen, moeten mannen met baarden zijn’; er waren wat baardmannen, maar kennelijk was er scheerschuim voldoende om de hele barre winter door te scheren, want een aantal hielden een gladde kin. Vreemd , want Reinout zelf had ze toch het goede voorbeeld gegeven? Dat begreep ik dus niet helemaal!

Regie: Reinout Oerlemans
Met: Robert de Hoog, Victor Reinier, Teun Kuilboer, Doutzen Kroes, Derek de Lint
Leeftijd: 12 jaar

• Share

Geschreven door: Jo de Jong

Jo is opgegroeid in Den Helder en verzorgt sinds 2008 de filmrecensies voor Den Helder Actueel. Verder is zij incidenteel actief als verslaggever. Reizen is haar grootste passie, zie ook haar eigen website!

Website - Facebook - Hyves - Meer artikelen - E-mail